Η παρακάτω ανάρτηση ανήκει στον φίλο μου Βασίλη Μαστοροστέργιο τον οποίο ευχαριστώ που μου επέτρεψε να την αναδημοσιεύσω .Αναφέρεται σε ένα θέμα που πραγματικά δεν είχα κανένα ενδιαφέρον να το διαβάσω πόσο μάλλον να το αναδημοσιεύσω .Μπορεί να σας φανεί μεγάλο ,όμως αφιερώστε του λίγο από το χρόνο σας.Αξίζει.Εγώ όταν άρχισα να το διαβάζω μου κέντρισε το ενδιαφέρον και στο τέλος -αν και δεν έχω βάλει ποτέ - ήθελα να πάρω φακούς επαφής!
Το topic αυτού του post μου τριγυρίζει στο μυαλό εδώ και αρκετό καιρό απ’ όταν “μάλωνα” με φίλους για την έννοια του design και η αφορμή της συγγραφής του είναι η αλλαγή της προτίμησής μου σε ένα βασικό -για εμένα- προϊόν, το διάλυμα καθαρισμού φακών επαφής.
Δίνω τη δική μου άποψη συγκρίνοντας δύο ανταγωνιστικά προϊόντα. το ReNu (που χρησιμοποιούσα και εγκατέλειψα) και το Opti-Free (που χρησιμοποιώ τώρα), τι με έκανε να φύγω από τη μία εταιρία και να γίνω πελάτης της άλλης και γιατί.
Προσωπικά το υγρό φακών για μένα αποτελεί ένα προϊόν ανάγκης, καθώς φοράω φακούς τα τελευταία 10 χρόνια καθημερινώς. Ένα μπουκάλι κοστίζει περίπου 10 ευρώ και κράταει περίπου 1 μήνα, άρα είναι σαν να έχω μία ετήσια συνδρομή της τάξης των 120 ευρώ σε κάποια εταιρεία. Γρήγορα αντιλαμβάνομαι πως ό,τι γράψω θα μπορούσε να αποτελεί σύγκριση και για οποιοδήποτε προϊόν και υπηρεσία (εκτός του customer support ίσως), από κατασκευή ιστοσελίδας μέχρι κάποιο συνδρομητικό web application.
Ξεκινώντας να φοράω φακούς επαφής το πρώτο υγρό που δοκίμασα ήταν το ReNu. Ο λόγος είναι απλός: Brand recognition. Όπως και να γίνει η Bausch & Lomb είναι πολύ μεγαλύτερο όνομα στην αγορά οπτικών και φακών επαφής από την Alcon που παρασκευάζει το Opti-Free.
Ενδεικτικά τα δύο προϊόντα σε φωτογραφία:
Εκ πρώτης όψεως το ReNu σαν συσκευασία και σχεδιασμό είναι σαφώς καλύτερο. Πιο μοντέρνο, ωραιότερα χρώματα, καλύτερα γραφικά. Άρα έχει σίγουρα καλύτερο design, θα πει κάποιος. Είναι όμως έτσι; Είναι design μόνο το φαίνεσθαι; Σίγουρα όχι για εμένα.
Αν δούμε πιο αναλυτικά τη σύγκριση μεταξύ αυτών των δύο προϊόντων, η ανωτερότητα του Opti-Free είναι εμφανής.
Το καπάκι
Τις περισσότερες φορές οι λεπτομέρειες είναι αυτές που κάνουν τη μεγάλη διαφορά. Το καπάκι του ReNu είναι βιδωτό. Αυτό σημαίνει καταρχάς πως, βγάζοντας τους φακούς, πρέπει να το ξεβιδώσεις, να το αφήσεις κάπου προσεκτικά για να μη κυλήσει και πέσει, να βγάλεις τους φακούς για να τους καθαρίσεις και μετά να το ξαναβιδώσεις. Πολύς κόπος για ένα απλό πράγμα.
Επίσης, ένα πρόβλημα που είχα πάντα με το συκγκεκριμένο καπάκι: Δεν κλείνει ποτέ εντελώς τελείως. Όταν έφευγα εκτός σπιτιού, πχ στο χωριό ή διακοπές και έπαιρνα το ReNu στο νεσεσέρ, πάντα υπήρχε διαρροή και εκτός του ότι έχανα “χρήματα” χάνοντας υγρό, μουσκεύονταν και οτιδήποτε υπήρχε μέσα.
Το Opti-Free από την άλλη, έχει καπάκι σφραγιστό. Κάνεις ένα κλικ και ανοίγει, και με ακόμα ένα κλικ κλείνει και μάλιστα χωρίς την παραμικρή απώλεια. Υπάρχει ένα πλαστικό που το ενώνει με το σώμα του μπουκαλιού το οποίο είναι σούπερ βολικό καθώς δε χρειάζεται να το ψάχνεις.
+1 πόντος στο Opti-Free (ίσως δύο μια και το σφραγιστό καπάκι λύνει δύο προβλήματα που έχει το βιδωτό).
Η θήκη των φακών
Αυτό είναι και το βασικότερο πρόβλημα του ReNu. Πριν ένα χρόνο περίπου η θήκη του ReNu ήταν έτσι:
Θεωρώ τον συγκεκριμένο σχεδιασμό πάρα πολύ έξυπνο. Η θήκη είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να φαίνεται σαν μία μάσκα με το κάτω μέρος να είναι κυρτό, σαν την εσοχή της μύτης. Έτσι παραπέμπει στα δύο μάτια, και είναι αδύνατο να μη ξεχωρίσεις ποιο είναι το αριστερό και ποιο το δεξί μέρος. Με λίγα λόγια έχει ευδιάκριτο πάνω και κάτω.
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς οι σχεδιαστές της Bausch & Lomb αποφάσισαν να κάνουν αυτή την αλλαγή και γιατί, αλλά πλέον η θήκη του ReNu είναι έτσι:
Ωραία γράφει L και R επάνω. Δηλαδή εγώ θα πρέπει να είμαι κάθε φορά εντελώς προσεκτικός να μην μπερδέψω το Left και το Right. Προσωπικά έχοντας συνηθίσει τόσα χρόνια αγνοώ τελείως το τι γράφει επάνω το καπάκι της θήκης. Κοιτάω αποκλειστικά το σχήμα και ξέρω αμέσως ποιο είναι το δεξί και ποιο το αριστερό. Σε αυτό το νέο design, πάνω και κάτω δεν υπάρχει!
Ακόμα και όσοι έχουν συνηθίσει να κοιτούν την αναγραφή και να είναι προσεκτικοί, κάποια φορά θα κάνουν λάθος, και για εμένα π.χ. που έχω 0.25 βαθμούς διαφορά στα δύο μάτια, αν μπερδέψω καταλάθος τους φακούς μεταξύ τους την πάτησα. Δεν υπάρχει τρόπος να καταλάβω ποιος είναι ο σωστός φακός και για ποιο μάτι, παρά μόνο μετά από πολλές ώρες που θα με πιάσει πονοκέφαλος.
Το καλό design είναι intuitive. Διαισθαντικό. Αν κάνεις τον χρήστη / πελάτη να αναγκαστεί σκεφτεί για κάτι τόσο απλό τον έχεις χάσει, γιατί ο δίπλα του δίνει μία πιο απλή και σωστή λύση:
Απλά ό,τι πρέπει. Σε σχήμα “μάσκας” με εμφανές επάνω και κάτω. Με αναγραφή του R (right) για όσους το προτιμούν έτσι, και με διαφορετικά χρώματα μεταξύ δεξιού και αριστερού για ακόμα πιο εύκολη αναγνώριση (αν και μεταξύ μας, το σχήμα μάσκας είναι το μόνο που χρειάζεται).
Με αυτόν τον σχεδιασμό δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να μπερδευτεί κάποιος.
Αν θα πρόσθετα κάτι είναι ακόμα περισσότερα χρώματα. Θα έβαζα άλλα 5 χρώματα μαζί με το πράσινο σε διαφορετικά κουτιά έτσι ώστε αν υπάρχει δεύτερο ή και τρίτο άτομο στην οικογένεια που φοράει φακούς επαφής να μην υπάρχει περίπτωση κάποιος να φορέσει τους φακούς του άλλου καταλάθος (πρόβλημα που αντιμετώπισα στις διακοπές του φετινού καλοκαιριού, καθώς συζώντας στο χωριό με την αδερφή μου και τα 2 μου ξαδέρφια αναγκαστήκαμε να πάρουμε 4 διαφορετικές μάρκες υγρών για να μη μπερδεύουμε τις θήκες).
Ένα magenta για αυτήν, ένα απαλό μπλε για αυτόν, ένα total white και ένα κίτρινο για τα παιδιά.
Το καλό design είναι intuitive.
Επίσης μερικές φορές σαν και αυτή το καλό design πουλάει μόνο του όπως λέει και η φράση. Δεν με ενδιαφέρει η ποιότητα του υγρού, δεν υπάρχει τρόπος να την ελέγξω. Δεν με ενδιαφέρει η μάρκα, δεν με ενδιαφέρει καν η τιμή.
Ακόμα και 12 ευρώ (20% παραπάνω) να έκανε το Opti-Free από το ReNu, πάλι αυτό θα αγόραζα.
Το design δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται. Είναι το πώς λειτουργείς με το προϊόν, η επαφή του με αυτό και η αίσθηση που σου αφήνει. Είναι όλα μαζί. Το καλό design δε θα πρέπει να σε κάνει να σκέφτεσαι, ήδη έχεις πολλά στο κεφάλι σου και δε χρειάζεται να σκεφτείς μνημονικούς κανόνες για το πού έβαλες ποιον φακό επαφής.
Είχα σκοπό να γράψω μεγάλο “εν κατακλείδει”, αλλά νομίζω τα συμπεράσματα είναι αυτονόητα. Πάω να βγάλω τους φακούς μου και να κοιμηθώ.
Πηγή:http://www.gnomon-design.gr/blog/
Πηγή:http://www.gnomon-design.gr/blog/
